Technologieën

CWDM DWDM

 

Wavelength Division Multiplexing (WDM)

Wat is Coarse WDM en Dense WDM?

Sinds 2003 is Wavelength Division Multiplexing (WDM) onderverdeeld in CWDM (Coarse WDM) en DWDM (Dense WDM). Bij CWDM zijn de Lambda's breder en minder precies (lagere kwaliteit) in vergelijking met DWDM. Hier ligt het onderscheid met betrekking tot de prijzen van de WDM systemen. CWDM wordt ook wel Cheap WDM (goedkoop WDM) genoemd. Bij een CWDM systeem hebben de lambda's een "breedte" van ongeveer 20 nanometer en mogen dus elkaar niet overlappen. De huidige technologie laat voor afstanden vanaf ongeveer 1 km de lambda's tussen (ongeveer) 1290 en 1610 toe, waardoor het aantal lambda's bij CWDM beperkt blijft. Bij DWDM kunnen de lambda's tot op 0,8 nanometer van elkaar gezet worden, zodat de totale capaciteit vele malen hoger is, maar de prijs van de gebruikte apparatuur dus ook.

Optische versterkers als actieve elementen

Een ander gevolg van de kwaliteitsverschillen zijn de te overbruggen afstanden. Momenteel is de maximale afstand van CWDM 80 km. Door het WDM signaal te versterken kunnen grotere afstanden worden overbrugd, er zijn dan actieve componenten nodig. De actieve componenten bestaan meestal uit optische versterkers die het verzwakte WDM signaal versterken met gebruikmaking van erbium technologie. Deze versterkers zijn echter beperkt in bandbreedte tot enkele tientallen nanometers in het gebied rond 1550 nanometer (bv 1530-1565). Hoe groter de bandbreedte, hoe duurder is hier ook weer de beperking. Met deze technologie kunnen dus bij DWDM-toepassingen tientallen lambda's gelijktijdig versterkt worden. Bij CWDM zijn het er maximaal 3-4 voor de duurdere versterkers.

Onze Infradata experts hebben een jarenlange ervaring en een surplus aan expertise met het integreren van CWDM en DWDM binnen grote en complexe netwerken.